۵ نکته جذاب درباره بازی The Order 1886 که هر گیمر باید بداند
بازی The Order: 1886 یکی از خاصترین و متفاوتترین بازیهای انحصاری پلیاستیشن ۴ بود که با گرافیک خیرهکننده و فضایی سینمایی، نگاه خیلی از گیمرها را به خودش جلب کرد. این بازی ترکیبی از اکشن سومشخص، داستانی تاریک، و حالوهوای لندن قرن نوزدهم است که در آن تکنولوژی استیمپانک با اسطورهها و شوالیههای افسانهای گره خورده. شاید در نگاه اول The Order: 1886 فقط یک بازی کوتاه و سینمایی به نظر بیاد، اما پشت ظاهر سادهاش دنیایی پر از جزئیات، طراحیهای هنری، و تجربهای متفاوت پنهان شده که هنوز هم ارزش تجربه دارد.
۱. داستانی تاریک در قلب لندن ویکتوریایی با The Order: 1886
ماجرا در لندن سال ۱۸۸۶ میگذرد، اما نه همون لندنی که در تاریخ واقعی میشناسیم. در دنیای The Order: 1886، انسانها قرنهاست با نژادهای نیمهانسانی و هیولایی در جنگاند. گروهی از شوالیههای افسانهای که به “نظم” یا “The Order: 1886” معروفاند، با استفاده از تکنولوژی پیشرفته و سلاحهای اختراعی نیکولا تسلا، سعی در حفظ تعادل میان انسانها و این موجودات دارند. شخصیت اصلی بازی، سر گالاهاد (Sir Galahad)، یکی از اعضای این نظم است که درگیر توطئهای میشود که نهتنها دنیای انسانها بلکه خود نظم را هم تهدید میکند.
۲. گرافیک و جلوههای سینمایی خیرهکننده در The Order: 1886
وقتی The Order: 1886 در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، تقریباً همه درباره گرافیکش صحبت میکردند. نورپردازی، طراحی چهرهها، افکتهای مه و دود، و جزئیات محیطی بهقدری واقعگرایانه بودند که خیلیها بازی را با یک فیلم اشتباه میگرفتند. تیم Ready at Dawn با استفاده از موتور اختصاصی RAD Engine توانست مرز بین بازی و سینما را تا حد زیادی از بین ببرد. حتی نسبت تصویر بازی (۲۱:۹) مثل فیلمهای سینمایی انتخاب شده تا حس تماشای فیلم در قالب بازی را منتقل کند. 
۳. ترکیب فناوری و افسانه؛ سلاحهای تسلا در The Order: 1886
یکی از جذابترین بخشهای The Order: 1886، طراحی سلاحها و ابزارهاست. تسلا در این بازی نقش مخترعی نابغه را دارد که برای شوالیهها سلاحهای فوقالعاده میسازد. از تفنگ حرارتی گرفته تا Arc Gun با برق مرگبارش، همهی این ابزارها بهزیبایی با فضای استیمپانک بازی هماهنگ شدهاند. طراحی اسلحهها نهتنها از لحاظ بصری چشمگیرند، بلکه در گیمپلی هم تنوع خوبی ایجاد میکنند و به بازیکن حس قدرت و نوآوری میدهند.
۴. گیمپلی سینمایی اما محدود در The Order: 1886
از نظر گیمپلی، The Order: 1886 تجربهای کاملاً سینمایی ارائه میدهد. بازی بیشتر روی روایت داستان تمرکز دارد تا آزادی عمل یا گشتوگذار در محیط. سیستم تیراندازی سومشخص با پوشش (cover system) طراحی شده و صحنههای اکشن بهشدت سینمایی هستند. اما نکتهای که خیلیها از آن انتقاد کردند، خطی بودن بیش از حد مراحل و کوتاهی زمان بازی بود. کل داستان را میتوان در حدود ۷ تا ۸ ساعت تمام کرد. با این حال، برای کسانی که دنبال تجربهای یکنفس و داستانمحور هستند، این تمرکز روی روایت میتواند نقطه قوت باشد.
۵. طراحی صدا و موسیقی به سبک فیلمهای تاریخی در The Order: 1886
صداگذاری در The Order: 1886 یکی از بخشهایی است که کمتر دربارهاش صحبت شده اما فوقالعاده قدرتمند است. لهجهی بریتیش بازیگران، افکتهای صوتی دقیق محیط، صدای شلیکها و طنین قدمها روی سنگفرش خیابانهای لندن، همگی تجربهی غوطهوری در فضا را کامل میکنند. موسیقی متن هم بهشکل ارکسترال و با تمی تاریک و حماسی تنظیم شده که کاملاً با فضای بازی هماهنگ است. سازندگان در واقع خواستهاند بازیکن حس کند داخل یک فیلم قرن نوزدهمی با تکنولوژی مدرن است.
۶. شخصیتپردازی و کاراکترهای چندلایه در The Order: 1886
در نگاه اول شاید شخصیتها کلیشهای به نظر برسند، اما با گذشت داستان، لایههای بیشتری از هرکدام آشکار میشود. گالاهاد نماد شجاعت و وفاداری است اما در عین حال انسانی با شک و تردید. ایزابیلا، مارکس و تسلا هرکدام دیدگاه متفاوتی نسبت به عدالت و آینده بشر دارند. دیالوگهای بازی کوتاه اما پرمفهوماند و بهخوبی به عمق روابط بین شخصیتها میپردازند. حتی دشمنان بازی، مثل نیمهنژادها، تنها موجودات شرور نیستند بلکه قربانی شرایطیاند که خود انسانها ساختهاند.
۷. نقدهای اولیه و برداشت بازیکنان از The Order: 1886
در زمان انتشار، بازی بازخوردهای متفاوتی دریافت کرد. برخی از منتقدان، مثل IGN و GameSpot، به گرافیک و کیفیت تولید بالای آن امتیاز بالایی دادند اما از کوتاهی و خطی بودن گیمپلی انتقاد کردند. با این حال، بسیاری از گیمرها بعدها از بازی دفاع کردند و آن را تجربهای خاص دانستند که نباید صرفاً با معیارهای سنتی سنجیده شود. حتی در شبکههایی مثل Reddit، هنوز هم بحثهای زیادی درباره اینکه آیا The Order: 1886 سزاوار دنباله است یا نه وجود دارد. 
۸. مقایسه با دیگر بازیهای مشابه
اگر بخواهیم The Order: 1886 را با بازیهای مشابه مقایسه کنیم، میتوان آن را تلفیقی از Gears of War و Uncharted دانست. از Gears سیستم تیراندازی و کاور را گرفته و از Uncharted الهامهای سینمایی و روایت داستانی. اما تفاوت بزرگ در فضای تاریک و تاریخی آن است. درحالیکه Uncharted پرانرژی و ماجراجویانه است، The Order: 1886 کند، سنگین و پر از حس تعلیق است. همین تفاوت باعث شده طرفداران خاص خودش را داشته باشد.
۹. طراحی مراحل و جلوههای نوری
طراحی محیط در این بازی واقعاً هنرمندانه است. از خیابانهای مهگرفته لندن گرفته تا آزمایشگاههای تسلا، هر مکان با جزئیات بالا طراحی شده و حس زندگی در قرن نوزدهم را منتقل میکند. نور از میان شیشههای رنگی کلیساها عبور میکند، دود بخار از زیر خیابانها بالا میآید، و باران مداوم حس سنگینی فضا را تشدید میکند. این توجه به جزئیات بهشدت در تجربه بازیکن تأثیر دارد و باعث میشود محیط حتی بدون اکشن هم زنده به نظر برسد.
۱۰. گیمپلی مکانیکی و QTEها در The Order: 1886
در برخی مراحل، بازی از QTE (فشار دادن سریع دکمهها) استفاده میکند تا بازیکن حس مشارکت بیشتری در صحنههای سینمایی داشته باشد. هرچند بعضی از منتقدان از تکراری بودن این بخشها شکایت داشتند، اما درواقع این سیستم به روانی روایت کمک میکند. برخلاف تصور، این بخشها طوری طراحی شدهاند که با ریتم و موسیقی صحنه هماهنگ باشند و حس تماشای فیلمی تعاملی را منتقل کنند.
۱۱. گیمپلی کوتاه اما با جزئیات بالا
در حالیکه طول کلی بازی شاید کمتر از ۱۰ ساعت باشد، اما هر مرحله با دقت و وسواس بالا ساخته شده. هیچ بخشی اضافی یا تکراری نیست. سازندگان ترجیح دادهاند بهجای طولانی کردن بیهدف، روی کیفیت و حس واقعگرایی تمرکز کنند. نتیجه؟ یک تجربه جمعوجور ولی فوقالعاده باکیفیت. حتی بعد از اتمام بازی، حس کنجکاوی برای دنباله و ادامه داستان باقی میماند.
۱۲. احتمال ساخت دنباله و آینده سری The Order: 1886
با وجود فروش نسبتاً خوب بازی، سونی هنوز هیچ نسخه دنبالهای از The Order: 1886 معرفی نکرده است. با این حال، جامعهی طرفداران بازی در شبکههای اجتماعی بارها خواستار بازگشت گالاهاد و ادامه داستان شدهاند. بسیاری معتقدند که با قدرت سختافزاری نسل جدید، نسخهی دوم میتواند پتانسیل کامل این جهان را نشان دهد. حتی برخی منابع غیررسمی اشاره کردهاند که استودیو Ready at Dawn ایدههایی برای ادامه ماجرا در دست دارد.
۱۳. چرا هنوز هم ارزش بازی کردن دارد؟
اگر پلیاستیشن ۴ داری و دنبال تجربهای متفاوت و سینمایی هستی، The Order: 1886 هنوز هم یکی از بهترین انتخابهاست. مخصوصاً برای کسانی که به طراحی هنری و داستان اهمیت میدن. ممکنه از نظر گیمپلی محدود به نظر بیاد، اما در عوض جزئیات گرافیکی و اتمسفر بازی چیزی نیست که راحت فراموش بشه. اگر دوست داری بدونی چطور بازیهای انحصاری سونی تونستن مرز بین فیلم و بازی رو از بین ببرن، این عنوان رو حتماً امتحان کن.
۱۴. ارتباط با سایر بازیهای انحصاری PS4
بازی The Order: 1886 بهنوعی مسیر رو برای عناوین بعدی سونی مثل Uncharted 4 و Days Gone هموار کرد. این بازی به سازندگان نشون داد که تجربههای سینمایی روی کنسول چقدر میتونه مخاطب جذب کنه. هرچند از نظر تجاری موفقیت متوسطی داشت، اما از نظر فنی و هنری تأثیر زیادی بر روند طراحی بازیهای آینده سونی گذاشت.
۱۵. نگاهی دوباره با گذر زمان
جالبه بدونی که چند سال بعد از انتشار، نگاه بازیکنها نسبت به The Order: 1886 تغییر کرده. اونهایی که اول از کوتاهی و خطی بودنش انتقاد میکردن، حالا ازش به عنوان یکی از underratedترین بازیهای نسل هشتم یاد میکنن. با گذشت زمان، ارزش هنری و طراحی بینقصش بیشتر به چشم اومده. اگر امروز اون رو بازی کنی، هنوز هم از نظر بصری یکی از زیباترین بازیهای PS4 به حساب میاد.
سوالات متداول درباره The Order: 1886
- آیا The Order: 1886 ارزش بازی کردن دارد؟ بله، مخصوصاً برای کسانی که به داستان و طراحی هنری اهمیت میدهند.
- مدت زمان بازی The Order: 1886 چقدر است؟ حدود ۷ تا ۸ ساعت برای اتمام داستان اصلی.
- آیا The Order: 1886 دنباله دارد؟ هنوز دنباله رسمی منتشر نشده است، اما احتمال ساخت نسخه دوم با توجه به علاقه طرفداران وجود دارد.
- فضای بازی The Order: 1886 چگونه است؟ ترکیبی از لندن ویکتوریایی، فناوری استیمپانک و موجودات افسانهای است.
- آیا The Order: 1886 فقط برای پلیاستیشن ۴ منتشر شده است؟
- آیا گیمپلی بازی کوتاه است؟
- آیا داستان The Order: 1886 ادامه دارد؟
- آیا ارزش تجربه کردن بازی را دارد؟
کنسول های بازی
لوازم جانبی
عناوین بازی
اکانت بازی
گیفت کارت و پلاس
تعمیرات
نظرات کاربران